دیشب هی از گم و گور این حافظه ی خراب، مرثیه ی شاملو تکه تکه پیدا می شد:

"...و مرگ ایشان

چندان موهن بود و ارزان بود

 ک تلاش از پی زیستن

به رنج بار تر گونه ای

ابلهانه می نمود..."

شعر خیلی قدیمی است، اسفند سال چهل و چهار .

 ای خدا! ای فلک،ای طبیعت!یکی ازشما کاری کنید تاریخ مصرف شعرهای شاملو 

 در کشور ما تمام شود. هر کدام از شما!