آدم و خدایانش

  " وعده" 

آزادی  جان!

با پاهای برهنه، کوفته، آماس کرده، شگفت زده

در حالي كه  سر و رويت  از آب دهان رهگذران آلوده است

لنگ لنگان گام بر می‌‌داري

اما سرت سلامت باشد

روزی کفش به پا خواهی‌ داشت و شاید هم

­ _کسی‌ چه میداند_

جوراب!

آزادی 

روزی تو نیز کلاه گرم خواهی‌ داشت

با لبه‌های بلند كه گوش هايت يخ نكند

آن روز تو در راه‌ها از بادها و طوفان‌ها نخواهي ترسيد

و مردم دیگر

به دریغ وتحقير در برابرت سر تکان نخواهند داد

حتا

_ كسي چه مي داند؟_

شايد ترا به خانهٔ خود راه دهند 

و اطعام کنند.

                                                       هاینریش هاینه شاعر آلمانی‌ قرن ۱۹.